Tja.

 

Nog een weekendje Lowlands, en dan zit de vakantie er weer op.

We zijn eerst een weekje wezen kamperen in Norg (Drenthe). Na 6 weken tropische temperaturen besloten de weergoden dat het genoeg was, en werden de hemelsluizen over ons opengegooid. Een beetje natte vakantie dus, maar we hebben ons toch wel vermaakt.

Beter weer was het in Praag, waar we 4 dagen met Gids Jan hebben rondgesjokt, en natuurlijk zijn nieuwste aanwinst Anna Hendrika hebben mogen aanschouwen.

 

Nu nog ff lekker een weekendje Biddinghuizen. Hoop dat het een beetje droog blijft. Het zal wel druk zijn, want het festival is uitverkocht.

 

Het buigen van mijn knie, met professionele hulp werpt lanzaam zijn vruchten af. Lopen gaat al goed zonder krukken, en ik hoop binnen 2 weken toch wel weer volop aan het maatschappelijk leven te kunnen deelnemen.

Ondertussen heb ik mezelf onledig gehouden met werk (thuis, dat wel) en het bouwen van een website voor Ipettra (http://ipettra.awardspace.com).

 

En omdat het lente is: Sprite heeft jonkies gekregen (3 of 4, dat is nog niet geheel duidelijk, moeilijk te tellen, die kleine wurmpjes in een konijnennest).

Nou, mijn been is weer vrij!

Maar dat is nog geen onverdeeld genoegen. 's ochtends zie je dat hij behoorlijk geslonken is, maar overdag zwelt de boel behoorlijk op. Ik hoop dat dat een beetje snel overgaat.

Verder kan ik de knie nog niet echt buigen. Ongeveer 20 graden denk ik, net een beetje gebogen.

 

Maar dat is wel genoeg om zo te kunnen lopen dat ik mijn voet goed kan afwikkelen, dus dat gaat een beetje makkelijker.

Straks (kwart over 11) mag ik voor mijn eerste fysio sessie. Ben benieuwd wat ik mag/moet gaan doen.

Even snel naar boven, om te kijken hoe de verplaatsing van de verwarmings radiator vordert.

Of ik even de stofzuiger kon meenemen op weg naar beneden. Natuurlijk. Geen probleem.

 

Dan: slip! klap! Auw!!!  .... Dat voelt fout! Janette!!!

 

Voorzichtig, met hulp van Janette naar beneden gegleden, en op een stoel gaan zitten. Mijn rechterknie voelt fout aan. Ik transpireer hevig, maar zie zo bleek als een doek. De installateurs komen aarzelend kijken wat er in hemelsnaam aan de hand is.

 

De dokter gebeld. Komt over een uurtje kijken. Tot die tijd, been plat en koud houden. Ik ben inmiddels naar de bank gehinkeld.

 

De dokter constateert waarschijnlijk een gescheurde pees, ik kan niet op mijn rechter been staan. Eng!

 

Na 2 uur komt de ambulance. Stoere broeders helpen me (met een tussenstop op het toilet... AAH) op de brancard en in de ziekenauto. 

In het ziekenhuis (clara) eerst foto's, dokter constateert dat die onbruikbaar zijn, dus dan maar een echo. Inderdaad, de pees van mijn quadricepsspier is zo goed als doormidden, waardoor de knieschijf naar beneden valt als ik mijn knie buig. Niet handig. Hij wil me het liefst opnemen tot de operatie, maar er is helaas (nou ja) geen bed. Dan maar met een gipsspalk naar huis. Probleem: de gipskamer is al gesloten. Dan doe ik het zelf wel, zegt de chirurg. Onderweg biedt  een collega aan te helpen, waardoor ik door 2 orthopedisch chirurgen ingegpist wordt: duur beentje!

 

Na 2 dagen mag ik terugkomen, en vrijdag 24 maart wordt ik geopereerd. Dat is best een rare gewaarwording, ik zie ze snijen in mijn been, maar ik voelde er niks van.

 

Nadat de verdoving uitgewerkt is echter des te meer: het voelt alsof er een olifant op mijn been zit. De aangeboden pijnstillers (paracetamol, dyclofenal, morfine) helpen nauwelijks.

De volgende dag na een horrible nacht is niet veel beter. 's-Avonds vraag ik om een spierverslapper, en ik krijg diazepan. Of het daar door kwam, of dat de pijn gewoon op was, maar na een redelijke nacht was ik zondag bijna pijnvrij. Nu nog een paar dagen wachten op gips.

Dinsdag kreeg ik een mooi geel kapsel om mijn been, en woensdag mocht ik eindelijk weer naar huis.

Zes weken gips, en dan nog zo'n tijd revalideren.

 

Als het goed is ben ik dus voor de zomer weer de oude.

Vandaag was het dan zover.

Ons dak-heiligdom is geplaatst!

 

Zie foto's

Uhm.

Ik ben best een beetje verrast.

 

Gerard L. vroeg mij of ik eens naar een repetitie van zijn band wilde komen kijken (en luisteren).

Nieuwsgierig als ik ben wilde ik dat natuurlijk wel.

De soort muziek is volgens G. een soort punk-metal met nederlandse teksten. Ja, dat zal wel. Ik kon me niet precies voorstellen hoe Gerard's zang daar precies bij zou passen. Van wat ik daar van had gehoord zingt die behoorlijk netjes (en meestal zachtjes).

 

Afgelopen donderdag (6 oktober) was het dan eindelijk zover, ik zou het wonder gaan aanschouwen. Enigszins skeptisch was ik wel. Lokatie is Dordse Popunie, een podium, bar met een aantal oefenruimtes.

De band was al aan het inspelen toen wij de ruimte betraden. De muziekale tornado werd even onderbroken voor wat begroetingen en handjes schudden.

Gerard doet wat met de microfoon, en even later gaat het los. Hee, wat gebeurt hier? Dat is helemaal niet slecht! Zeker niet nadat de  zanginstallatie nog wat wordt bijgeregeld. Er wordt een complete set ten gehore gebracht, en het voelt wel een beetje als een prive concert.

G. laat zich volledig gaan, en zingt soms wel netjes, maar meestal niet, en al helemaal niet zacht! Wauw, wat een emotie.

 

De band bestaat uit 4 man: gitaar, bas, drums & zang. Metal en punk dekken de lading lang niet. De gitarist speelt voornamelijk vreselijk vette riffs, de bas pompt daar lekker onder en tussendoor, de drummer staccatoot alles vakkundig aan mekaar. Op één of andere manier past G's zang daar perfect tussen.

 

Het  valt niet mee om het in een hokje te duwen. Een paar termen kwamen gaandeweg de avond bij me op:

-Swamp

-Emo

-Metal

-Vette klei

 

Volgens mij zijn ze hard aan een groter publiek toe (=meer dan 1 à 2 op een repetitie avond).

 

Je hoort natuurlijk wat je wilt horen, maar af en toe kwamen er wat referentie punten boven drijven:

- Birthday party (ten tijde van prayers on fire)

- Primus

- Spasmodique

- Van katoen (waarschijnlijk door de vaderlandsche teksten)

 

Vrolijk is het lang niet altijd, maar het maakte op mij meer indruk dan ik verwachtte.

 

Check de website voor foto's van de band (verwacht geen backstreetboys types):

 

 

Die is natuurlijk al weer voorbij. Bijna 3 weken getoerd door Duitsland, Denemarken en Zweden. Hier is een selectie van de foto's: